Mensenmannetjes - nooit - genoeg

 

Mensenmannetjes - nooit - genoeg

In processie gaan ze langs de eikenstam

op zoek naar blad , niet naar elkaar.

Geen soortgenoot vermoordt zijn soortgenoot,

dat doen alleen mensenmannetjes-nooit-genoeg.

Hun waanzin is van alle tijden,

de wereld zag ze komen, vertrokken zijn ze nooit,

verwoestend vestigden ze hun namen:

Ramses II versloeg de Hethieten,

de Perzische Cyrus slokte Babel op,

de Grote Alexander schiep zijn eigen mythe

en Julius Caesar schreef zijn Bello Gallico,

als een wervelwind liet Djengis Kahn zijn paarden gaan,

een Russische winter werd Napoleon fataal,

Hitler schreef zijn huiveringwekkend Holocaustverhaal,

vandaag staan de perverse slokops

Trump en Poetin levensgroot vooraan.

Bijna vergeet ik nog die Hoornse VOC-er

uit onze eigen Gouden eeuw met veel oranje boven,

want wij houden van Oranje, van zijn daden en zijn doen

en van ons Jantje Pieterszoontje Coen.

Hoezo hebben de rupsjes nooit genoeg?

Mensenmannen leven van mensenmannen,

ze hebben schijt aan alles,

kiezen hun eigen plek voor hun eigen gevoeg,

zo leven de mensenmannetjes - nooit - genoeg!

Ton Hetebrij